Geloof, hoop en perspectief
Door Joop Alberda
Onlangs was ik twee dagen lang te gast in Brussel bij de Europese Commissie, waar ik onder andere een ontmoeting had met Neelie Kroes. Ik was daar met dezelfde groep mensen met wie ik in november 2008 ook in Amerika was om de historische overwinning van Obama van dichtbij mee te maken. Mijn Brussel ervaring kan ik samenvatten in drie woorden: geloof, hoop en perspectief.
GELOOF niet zomaar wat media zeggen
Het nieuwe geloof is de media, zo lijkt het. In ons democratische bestel zijn beelden echter anders dan de werkelijkheid die je ter plaatse waarneemt. Dat is geen nieuws, ik weet bijvoorbeeld dat Joop Alberda de laatste 13 jaar niet is veranderd in de ogen van de media. Voor velen ben ik vereeuwigd op 4 augustus 1996. Toen wonnen de volleybalmannen goud in Atlanta. Tot op de dag van vandaag ben ik die Joop Alberda. De impact van zo’n gebeurtenis is enorm. Het is fascinerend, en in zekere zin ook beangstigend.
In Brussel hadden we een ontmoeting met een journalist die verslag had gedaan van het recente bezoek van Barack Obama aan Brussel. Een vileine analyse was het. Maar is het de waarheid? Ik ben blij dat ik heb kunnen zien hoe de praktijk werkt. Dat gaat als volgt. De politieke vergadering waar Obama aan deelnam speelde zich af achter gesloten deuren. Vervolgens gaan tientallen woordvoerders in de slag met 3000 journalisten. Niemand van hen was bij de vergadering, maar het verhaal dat ze maken, brengen ze als de waarheid.
De snelheid van de media, je moet goed zijn in het verkondigen van oneliners, leiden tot vervlakking van de politieke arena. Maar het zijn niet alleen de media die dat in de hand werken. Het is ook het systeem van spreken in het parlement. Er mag continu worden geïnterrumpeerd. Als Balkenende zijn visie zou willen geven op democratie, op het nieuwe leiderschap, op de toekomst van ons land, dan wordt hem dat onmogelijk gemaakt. Hij krijgt eenvoudigweg niet de kans zijn verhaal af te maken, dankzij de interruptiemicrofoon. Als toeschouwer haak je uiteindelijk af. Andersom is het gebeurd dat Geert Wilders 3 minuten de tijd kreeg om uitleg te geven over zijn film Fitna. Wilders werd echter zo vaak in de rede gevallen, dat zijn toelichting uiteindelijk anderhalf uur in beslag nam. Zou het helpen als die spelregels eens worden aangepast?
HOOP is gevestigd op de toekomst
In de toekomst moeten we hopen dat hoor en wederhoor niet leidt tot een virtuele kakofonie; mensen twitteren er inmiddels lustig op los. We discussieerden over de journalistieke principes van de toekomst en over de manier waarop jongeren en ouderen in de toekomst communiceren. Jongeren hebben een ingebouwde rode vlag die gaat wapperen zodra ze worden geconfronteerd met media. Zij weten dat veel van wat ze zien en lezen, niet waar is, of in elk geval subjectief. Ouderen vinden hun weg steeds gemakkelijker in de online media. Een interessante vraag is of de gedrukte krant wel blijft bestaan. Of zitten we straks allemaal met een Kindle op schoot? Onder deze discussie ligt een veel diepere discussie. Die gaat over de nieuwe democratie, over leiderschap en over samenhang in de samenleving.
We hadden ook een korte ontmoeting met Neelie Kroes. Die ontmoeting was indrukwekkend. Ze is een zeer vitale vrouw met een stijl van openheid: helder, duidelijk en transparant. En zo benadert ze ook de vraagstukken die op haar bureau komen te liggen, zoals de vraag of het mogelijk is of publieke en private omroepen zouden kunnen samenwerken. Zij vindt van wel, mits je de geldstromen goed scheidt en je er een transparante bedrijfsvoering op na houdt.
PERSPECTIEF voor mensen leidt tot verbinding
Brussel was tegelijkertijd een soort reünie van een groep mensen met wie ik ook in november vorig jaar de Verenigde Staten bezocht, om de presidentsverkiezingen van dichtbij mee te maken. Die groep mensen is uniek. Bij binnenkomst voel je al de eenheid die is ontstaan toen we de ‘Obama mania’ beleefden en getuige waren van het historische moment dat Barack Obama werd gekozen tot president van de Verenigde Staten. Deze groep is hecht en heeft een eenduidig karakter van nieuwsgierigheid, kennis willen delen zonder verborgen agenda’s. Kortom, openheid. Met zo’n groep zulke indrukwekkende evenementen meemaken schept een eeuwigdurend energieverband. Hetzelfde is gebeurd toen we met &Samhoud in Washington waren bij de inauguratie van Barack Obama.
Laten we die energie blijven bundelen. Together we’ll build a brighter future.
Bezint eer ge begint!
Bedrijfsleven is op zoek naar trouwe klanten
Een krantenkop in NRC van vrijdag 16 januari 2009 luidde ‘Gevraagd: trouwe klanten (m/v), en wel nu’. De strekking van het artikel: de financiële crisis maakt bestuurders defensief, arbeid en talentschaarste hebben niet meer de grootste prioriteit. Trouwe klanten hebben dat wel.
Het zoeken naar de beste medewerkers is even op de lange baan geschoven. Op het eerste gezicht wel begrijpelijk, maar ik hoop van harte dat bedrijven zich niet te veel in blinde paniek storten op het korte termijn beleid, dat van omzet maken. Naast de, overigens zeer belangrijke, omzet mag je ook nooit de lange termijn uit het oog verliezen.
Die trouwe klanten hadden er al moeten zijn
Loyaliteit van klanten is een gevolg van hoge klanttevredenheid, en dat leidt tot duurzame financiële resultaten. Hoge klanttevredenheid is een gevolg van hoge toegevoegde waarde die medewerkers leveren aan de klant. En een hoge toegevoegde waarde van medewerkers komt tot stand als de medewerkertevredenheid zeer hoog is. En dat betekent dus dat investeren in de eigen medewerkers leidt tot trouwe klanten. Voor toegevoegde waarde zijn klanten altijd bereid te betalen, ook in tijden van een financiële crisis. Het is het principe van de Value Profit Chain.
Tevreden medewerkers leiden tot tevreden klanten
Ik ben er van overtuigd dat bedrijven met een hoge medewerkertevredenheid en een hoge klanttevredenheid, het minst geraakt zullen worden door de gevolgen van de financiële crisis. Bedrijven die nu onsuccesvol saneren, konden nog wel eens verdwijnen. Succesvol saneren betekent dat er niet alleen wordt gekeken naar de kille cijfers en aantal ontslagen, maar dat er ook wordt gekeken naar de, op het oog, softe factoren zoals tevredenheid, persoonlijke ontwikkeling, vasthouden aan de bedrijfsvisie, de cultuur en een heldere waardepropositie. Die leiden op de lange termijn tot groei.
Hard op resultaat, hart voor mensen
Als je geen rekening houdt met de menselijke kant van saneren, dan is het risico groot dat een zorgvuldig opgebouwde bedrijfscultuur in een klap verdwijnt. De angst gaat dan regeren. Echter, als je blijft vasthouden aan je principes en blijft investeren in je mensen, dan behoud je je authenticiteit en bouw je voort op basis van vertrouwen. Wees dus hard op het resultaat, maar heb hart voor de mensen. Besteed zorg aan medewerkers. Onzekerheid bestaat niet alleen bij mensen die vertrekken, maar ook bij mensen die blijven. En durf te differentiëren: ontsla op basis van kwaliteit, behoud mensen die waarde toevoegen.
Bezint eer ge begint
Betekent deze crisis nu een definitieve ommekeer in ons denken over ondernemen, over consumentisme, over het milieu? Ik hoop het. Het is tijd voor bezinning. Maar jammer genoeg een beetje laat. Luidt het spreekwoord niet ‘bezint eer ge begint’? In mijn ogen is dat de kern van het probleem van veel ondernemingen: bezinning. Welk bedrijf heeft een heldere visie en een helder antwoord op de vraag: waartoe zijn wij op aarde? Tegelijkertijd met de korte termijn focus die bedrijven nu aan de dag leggen, mag de lange termijn niet uit het oog worden verloren.
Vooruitziende blik
Die lange termijn blijkt een lastige kluif voor veel bedrijven. Want waarom is iedereen afgestevend op die afgrond en heeft niemand echt oog gehad voor de early warning indicators? Al een tijdlang wijzen de indices op een afbrokkelend vertrouwen. En het voltrok zich voor onze ogen: vertrouwen in de maatschappij nam af, vertrouwen in de medemens nam af. En dat heeft zijn weerslag gehad op het vertrouwen in bedrijven: eerst liep de medewerkertevredenheid terug en als gevolg daarvan de klanttevredenheid en nu wordt dat zichtbaar in de verslechterende financiële resultaten.
Onderzoek naar vertrouwen
Uit een recent grootschalig onderzoek van &Samhoud onder klanten van banken en verzekeraars, bleek dat het vertrouwen in eigen bank of verzekeraar nog redelijk intact was.
73% van de klanten heeft nog altijd vertrouwen in eigen bank of verzekeraar. De wereld ziet er nog niet zo donker uit voor ons Nederlanders. Ons vertrouwen wordt minder al naar gelang we verder om ons heen kijken. Zo genieten de Europese economie en de wereldeconomie veel minder vertrouwen, respectievelijk 28% en 19%.
Precies het omgekeerde beeld zien we bijvoorbeeld in Spanje, waar we hetzelfde onderzoek lieten uitvoeren omdat &Samhoud ook daar actief is. Spanjaarden hebben juist meer vertrouwen in de Europese economie dan in de eigen Spaanse economie.
Het vertrouwen in Spanje is over de gehele linie lager, dus ook in eigen bank of verzekeraar (60%).
Waar klanten in beide landen het roerend over eens zijn, is dat informatie en transparantie nu noodzakelijk zijn om vertrouwen te behouden. Maar hebben financiële dienstverleners hun klanten inmiddels adequaat geïnformeerd? En wat minstens zo interessant is: hebben ze hun eigen medewerkers wel goed geïnformeerd en betrokken? Weten medewerkers hoe ze zich optimaal kunnen openstellen naar klanten?
Change. Yes, we can!
In tijden van crisis hebben mensen de neiging in zichzelf te keren. Als ik om me heen kijk, zie ik dat ook nu gebeuren. Maar juist nu is het zaak je open te stellen voor anderen en je te verbinden en het fundament van je organisatie onder de loep te nemen.
Is er nog hoop? Ja, want in tijden van crisis vinden mensen juist ook vaak hun authenticiteit. En dat is een kans voor verandering. ‘Yes, we can!’ is slechts een deel van de boodschap van Barack Obama. Zijn onderliggende boodschap is dat ‘change’ begint bij de mensen zelf.
Van Mandela tot Obama!
Voordat ik 19 jaar geleden startte met het adviesbureau Arends&Samhoud, wat later &Samhoud werd en nog steeds is, hebben mijn vrouw en ik een aantal jaar geleefd en gewerkt in Afrika. Uit die periode stamt mijn hoger doel: ‘Together we’ll build a brighter future.’
Het adviesbureau &Samhoud is een bijzonder stimulerende omgeving gebleken om dat hoger doel te mogelijk te maken en dat hoger doel te vervolmaken. Het volledige hoger doel luidt: ‘Together we’ll build a brighter future. Wij realiseren doorbraken door het inspireren en verbinden van mensen.’
Als ik dan denk aan de inauguratie van Barack Obama vorige week en vooral aan zijn boodschap, dan zie ik waarom deze man me zo raakt. Ook hij heeft het over een brighter future, verpakt in de woorden Hope, Change en USA. Ook hij doet een appèl op het collectief: we hebben elkaar nodig om die verandering te kunnen realiseren. Ook hij heeft het over doorbraken: zijn leiderschap is transformationeel. In tegenstelling tot het traditionele, transactionele leiderschap van voor wat hoort wat, roept Obama op om met elkaar de samenleving opnieuw vorm te geven. Hij stelt zich op als onderdeel van de Amerikaanse samenleving, en benadrukt de kracht van de bottom up benadering in plaats van de top down benadering.
En ook Obama verbindt: letterlijk, via de duizenden jonge mensen die hem helpen om via het internet in contact te komen met miljoenen Amerikanen. En figuurlijk, door zijn overwinning te delen via de alomvattende boodschap van ‘Change: yes, we can!’
Waar Obama roots heeft in Afrika, heb ik een verleden in Afrika en heb daar veel geleerd over hoe mensen met elkaar omgaan en met elkaar iets kunnen bereiken. Ik herken in de leiderschapsstijl van Obama veel van hoe Afrikanen leiderschap benaderen. De leiderschapsstijl van Nelson Mandela geldt als lichtend voorbeeld van die benadering. Hij is de meest beroemde vertolker van het begrip Ubuntu, wat in het Afrikaans medemenselijkheid betekent.
Afrika biedt Obama daarmee een levensvisie, een manier van volwaardig mens zijn. Dit staat prachtig beschreven in het boekje ‘Leiderschapslessen van Mandela’ van Martin Kalungu-Banda. Ook in de film ‘Goodbye Bafana’ uit 2007 van Bille August komt Ubuntu uitgebreid terug:
Ubuntu
Het fundamentele idee van Ubuntu is dat ieder mens afhankelijk is van andere mensen. Je bent onderdeel van een gemeenschap: ‘Ik ben omdat wij zijn.’ Ubuntu is een samenstelling van twee woorden: ubu en ntu. Ubu betekent zoveel als ‘het universum’. Ntu staat voor ‘ontvouwen van het universum.’
Desmond Tutu zegt in ‘God heeft een droom’: We zijn geschapen om samen te zijn, om relaties te hebben…Afrika heeft de wereld iets te geven, iets waar de hele wereld met smart op zit te wachten – een herinnering aan het feit dat we meer zijn dan de som der delen.’
De traditionele manier van leven in Afrika is gericht op vrede en harmonie. Respect is er niet alleen voor mensen, maar ook aan de omgeving zoals de natuur, dieren en het bovennatuurlijke. De belangrijkste waarden die Ubuntu kenmerken zijn:
-
Saamhorigheid; het tot stand brengen van gemeenschappelijkheid tussen mensen. Als gemeenschap streef je naar een eenduidig eindresultaat.
-
Broederschap; ‘Iemand is iemand door anderen’. Ubuntu creëert een wij-gevoel dat je individualiteit overstijgt en dat zich verspreidt over de gemeenschap, je plaats, je land en je eigen werkplek.
-
Gelijkheid; in Afrika bestaan geen sociale lagen op basis van materieel bezit. Iedereen is gelijk. Door op een waardige manier met elkaar om te gaan ontstaat er goodwill en vriendelijkheid tussen mensen.
-
Delen; mensen vullen elkaar wederzijds aan. Door anderen te ondersteunen deel je je mogelijkheden met de ander. Om te weten wat de ander nodig heeft, is het belangrijk om de dialoog aan te gaan.
-
Verbondenheid; gedeelde smart is halve smart. Door er te zijn voor een ander en je in te leven in een ander, draag je bij aan het helen van het leed van een ander.
-
Vreugde; Wanneer je een ander waardeert voor wat hij doet, dan waardeer je jezelf als mens. Leiders, en in principe is iedereen zijn eigen leider, hebben de plicht vreugde te scheppen in het leven en dagelijks een vriendelijke uitstraling te hebben. Verbondenheid zorgt voor opgewektheid, warmte en saamhorigheid.
-
Empathie; het vermogen om jezelf in de positie van een ander te verplaatsen. Dat betekent luisteren, echt luisteren. Actief luisteren is de basis voor ware democratie en wordt in Afrika beschreven als ‘onder een boom zitten en praten totdat iedereen instemt.’
-
Compassie; om te overleven ben je afhankelijk van anderen. In zijn afhankelijkheid en kwetsbaarheid creëert de mens een band van liefde en van zorg, een band van compassie met zijn medemens.
-
Respect; je mag een ander niet voorschrijven wat hij of zij moet doen. Je helpt de ander en streeft naar gelijkwaardigheid tussen economische partners. Merk op dat de westerse benadering hier haaks op staat en dat Afrika daardoor is beïnvloed geraakt.
-
Tolerantie; in organisaties die werken volgens het Ubuntu-principe is iedere medewerker betrokken bij belangrijke beslissingen. Iedereen krijgt de ruimte om zijn mening naar voren te brengen. Het individu is ondergeschikt aan het collectief. Het is niet ‘ik’ maar ‘wij’ die een besluit nemen. Op een dergelijke manier besluiten nemen is een continue oefening in tolerantie.
-
Menselijkheid; humaan zijn is de kern van het Ubuntu-principe. Vriendelijke omgangsvormen en werkelijk in elkaar geïnteresseerd zijn zorgt voor echte menselijkheid. Een ontmoeting kenmerkt zich in de Afrikaanse cultuur door warme persoonlijke communicatie zoals lachen en plezier maken.
-
Harmonie; door in harmonie met je capaciteiten te leven en je talenten te ontwikkelen, zorg je goed voor jezelf en uiteindelijk voor een ander. Te hoog grijpen leidt tot stress. Stress leidt tot intolerant gedrag en dat schaadt de gemeenschap.
-
Herverdelen; door te delen worden mensen gelukkiger en dat is goed voor de gemeenschap. Dat geldt niet alleen voor materiële zaken, maar ook voor kennis en morele waarden. Ook die moeten worden gedeeld.
-
Wijsheid; wijsheid is het accepteren van basale waarden, ze in de praktijk brengen en uiteindelijk integreren in het dagelijkse leven. Kennis overbrengen is bedoeld om het leven van het individu en van de gemeenschap meer betekenis te geven en te ontwikkelen. De gemeenschap zelf maakt weer deel uit van een groter geheel: het universum.
In de gemeenschap wordt het leven geleefd en zijn mensen zich bewust van de wederzijdse afhankelijkheid van de ander. Het is niet vreemd dat Ubuntu ook de naam is van een open source besturingssysteem voor pc’s dat door een grote groep mensen werd ontwikkeld.
Ik ben omdat wij zijn: ik denk dat het Nederlandse bedrijfsleven kan leren van de lessen van Obama en Mandela, zeker in tijden van een economische crisis. Wat vindt u?
Obama &Samhoud: the movie!
Ons bezoek aan Amerika was heel speciaal. Van Harvard naar New York en uiteindelijk Washington, om het summum van Change van dichtbij mee te maken: de inauguratie van Barack Obama tot 44ste president van de Verenigde Staten, in Washington op 20 januari 2009.
Binnenkort presenteren we een documentaire over de bijzondere interne opleidingen van &Samhoud, waartoe deze reis ook behoort. Kijk hier alvast naar een voorproefje, ofwel de teaser van ’Obama &Samhoud: the movie!’.
Yes, he did! But how?
‘Dawn of a new era’ zie ik als krantenkop staan op een van de kranten hier in New York. De gezichtsuitdrukking van honderdduizenden Afro-amerikanen gisteren, die een bijna heilig ‘we did it!’ uitstraalden, de fanatieke woorden van anderen na het vertrek van Bush ‘Go home and give us back our country!’, de zinderende verbinding op dat immense veld in Washington en de stem van Obama die over de twee miljoen aanwezigen klonk: alles gloeit nog na.
Wat een intensieve dagen hier in Amerika. Drie volle dagen zijn voorbij. De eerste dag Harvard Business School, de tweede dag New York en de derde dag Washington. De eerste en derde dag heb ik eerder al beschreven, de tweede dag was echter ook een vat vol inhoud en ervaring, bijvoorbeeld over Obama: how did he do it? Daarover kwam politiek adviseur Hans Anker een presentatie geven in ons hotel. Die tweede dag was ook de dag van een wandeltocht door New York met de bril op van een entrepreneur en die dag was een dag om op een heel andere manier te kijken naar verbinding en resultaat, namelijk teamsport. En wel basketbal. Op maandagmiddag zaten we in Madison Square Garden te kijken naar een basketbalwedstrijd tussen New York Knicks en Chicago Bulls. Met name de presentatie van Hans Anker gaf weer genoeg stof tot nadenken in New York City.
Obama: how he did it!
Op maandagmorgen zaten we om 8 uur klaar voor een presentatie van Hans Anker. Hans Anker is een Nederlander die leeft in New York. Hij is politiek adviseur, gespecialiseerd in strategie, waarbij zijn expertise ligt op het analyseren van polls en het formuleren van de juiste boodschap. Hij heeft in tientallen landen gewerkt aan politieke campagnes, waaronder de Clinton campagne in 1996. Hans Anker nam ons mee in zijn analyse van de verkiezingscampagne van Obama.
Van lokale caucuses tot Washington
Anker liet ons zeer gedetailleerd zien hoe het er aan toe gaat in de eerste fase van de verkiezingen, als de caucuses worden gehouden, bijeenkomsten in de meest kleine stadjes waar aanhangers van de ene partij soms met koekjes en limonade worden overtuigd om over te stappen naar een andere partij. Dat dergelijke, op het oog knullige bijeenkomsten, erg belangrijk zijn om de stem van het volk te krijgen. En dat een verkiezingscampagne daar ook begint, in plaatsen als Madison County, in een achterafzaaltje van de Chamber of Commerce. Van begin af aan heeft Obama dat spel zorgvuldig gespeeld. Als je dit weet, dan zie je ook welk een prestatie Obama heeft geleverd om uiteindelijk op dat Capitool te staan, de eed af te leggen en de 44ste president van Amerika te worden.
Caucus en koekjes (foto Hans Anker)
Al jaren een consistente boodschap
Anker liet ook zien dat Obama al een aantal jaar een consistente boodschap heeft. Je kunt een liniaal leggen langs de speech uit 2004 en alles wat erna komt, tot aan de inauguratiespeech. Recht op zijn doel af. Dat herken ik overigens ook heel erg in het boek ‘Dromen van mijn vader’. Als je dat boek leest, dan kun je niet anders concluderen dan dat het logisch is dat hij afgelopen dinsdag wuivend over Pennsylvania Avenue liep.
Caucus zaal in Madison County (foto Hans Anker)
Waarom Hillary en McCain niet wonnen?
Volgens Anker heeft Hillary verloren omdat ze zich van meet af ana positioneerde als de ‘onvermijdelijke’ kandidaat. Zij dacht bijvoorbeeld te lichtzinnig over die caucuses en het voor zich winnen van lokale vertegenwoordigers. Maar ook had ze bijvoorbeeld haar campagne niet strak onder controle. Hoogmoed komt voor de val?
Maar dat is het niet alleen. Ook haar leiderschapsstijl is anders. Waar Hillary een traditionele stijl van transactioneel leiderschap hanteert (voor wat hoort wat), gaat Obama letterlijk een level hoger. Hij is een transformationeel leider, een leider die een visie heeft en de richting aangeeft en die dat doet samen met republikeinen en samen met de bevolking.
McCain was te veel een gentleman. Hij weigerde Obama in diskrediet te brengen, terwijl hij daar toch mogelijkheden toe had. Maar McCain had ook last van de roep om change. De onvrede van het volk met het beleid van Bush, dat straalde uiteraard af op zijn partijgenoot.
Community is key
Tot dat transformationeel leiderschap hoort ook het betrekken en raadplegen van burgers. Obama heeft dat niet alleen fantastisch verpakt in zijn boodschap, hij heeft het wat mij betreft ook fantastisch geconcretiseerd. Obama heeft het internet en de technische toepassingen daarvan en de reachout die het teweegbrengt, perfect uitgenut. Met zijn boodschap ‘the government is us’ hanteert hij niet alleen een variant op de historische woorden van JFK ‘Ask not what your country can do for you. Ask what you can do for you country’, hij speelt ook perfect in op de tijdgeest van communitydenken en verbinding zoeken.
Then why not run now?
Aan het eind van zijn presentatie vertelde Anker waarom Obama toch ging voor het presidentschap, wetende dat een gekleurde president voorlopig ondenkbaar was. Anker zegt: ‘Ook Obama wist dat onderzoeken hadden uitgewezen dat het nog wel 40 jaar zou kunnen duren voor er een gekleurde president van Amerika zou komen. Of heel misschien 20 jaar. Obama besefte dat zijn momentum dan voorbij zou zijn, en aldus besloot hij: then why not run now?’
Van causus tot Washington (AP Photo/Susan Walsh)
Yes, we did!
Obamastickers, Obama t-shirts, Obama buttons, Obama burgers, Obama posters, Obamavlaggen, Obama tassen, Obama mutsen, Obama handschoenen, Obama whatever! Niet te geloven, zoveel Obama merchandise als er werd aangeboden door de hele stad Washington heen. Vanaf het moment dat wij vanmorgen met de trein arriveerden op Union Station, was de gekte compleet.
Obama is overal
Binnen een handomdraai was de groep van honderd, alle medewerkers van &Samhoud, niet meer bij elkaar. We lieten het helemaal gebeuren. En met een zeer positief gevolg: aan het einde van de dag, toen iedereen weer verzamelde op de rendez-vous, waren er veel verschillende verhalen van de dag. Alle honderd indrukken bij elkaar genomen, hebben we de speech van dichtbij meegemaakt, en van ver, hadden we over het ijs gelopen op de vijver voor het Capitool, hebben we naar Obama gezwaaid tijdens de Parade, hebben we her en der een traan weggepinkt, hebben we de helikopter met het vertrekkende echtpaar Bush toegezongen, zijn we opgegaan in die enorme massa mensen, en hebben we vooral dat gevoeld waarvoor we kwamen: Change. Een frisse wind kun je het niet eens noemen, die was behoorlijk stevig en koud, maar de energie en verbondenheid was weergaloos. Vanaf de mall was de speech perfect te verstaan en voor velen ook goed te zien via de grote videoschermen. Tijdens het afleggen van de eed en tijdens de speech van Obama wisselden doodse stilte en euforisch gejuich elkaar af. Magisch was het.
De ontlading van die paar miljoen Amerikanen vandaag in Washington, en de hernieuwde energie, ingegeven door de boodschap van change en hope, je kon het bijna vastpakken. En dat is waar we voor kwamen, voor het doorvoelen van change. En om de verbinding te voelen van een paar miljoen mensen daar in die stad vandaag. Deze dag was er een om nooit te vergeten, zoals ook Obama vandaag zei in zijn speech: ‘So let us mark this day with remembrance, of who we are and how far we have traveled.’
Vol indrukken reisden we aan het einde van de dag met de bus terug naar New York. Bij het wegreden zag ik een enorm spandoek hangen aan de gevel van een huis. Heel groot stonden de woorden ‘Yes, we can!’ er opgeschreven, alleen stond er een dikke streep door het woord ‘can’ en was het woord ‘did’ toegevoegd: Yes we did!
Ijs op de vijver
I love Obama
Fired up, ready to go
Fired up, ready to go! Met die woorden spoort presidentskandidaat Barack Obama een menigte Amerikanen aan in Manassas, Virginia. Het is de vooravond van de verkiezingen, de dag erna zal iedereen weten wie de nieuwe president van Amerika zal zijn, de opvolger van George W. Bush.
Fired up, ready to go! Dat riepen we bij &Samhoud ook toen bekend werd dat we met ons hele bedrijf zullen afreizen naar Amerika, aan het einde van deze week, om aanwezig te kunnen zijn in Washington tijdens de inauguratie van Obama als president van de Verenigde Staten!
In deze blog doen we verslag van die reis, die ook voert langs Harvard en langs New York, en vertellen we welke inzichten van Obama we herkennen in de visie van &Samhoud. Ons hoger doel luidt: ‘Together we’ll build a brighter future. Wij realiseren doorbraken door het inspireren en verbinden van mensen’. Dat passen we toe in onze dagelijkse adviespraktijk, waar we grote organisaties helpen bij ingrijpende processen van cultuurverandering: change dus! Ziedaar de eerste parallellen met Obama’s boodschap.
Into connection met Joop Alberda!
In de loop van 2008 verbond Joop Alberda zich als adviseur aan &Samhoud. Hij was het die tijdens het &Samhoud kerstfeest op 19 december 2008 de film liet zien met de ‘Fired up, ready to go’-toespraak van Obama. Joop was rond de presidentsverkiezingen namelijk in Amerika geweest en was er bij daar op dat veld in Prince William County, Manassas, Virginia.
Joop vertelt: ‘Wat Obama’s boodschap in mijn ogen onderscheidend maakt, is dat hij iedereen betrekt en dat hij niet polariseert. Hij ziet de mens als geheel, de wereld als geheel en het klimaat als geheel. Deze boodschap is zo krachtig dat hij het vertrouwen van het Amerikaanse volk heeft gekregen. Obama predikt Hope, Change and USA.’
See Feel Change!
De speech van Joop Alberda was niet alles, die avond van het kerstfeest bij &Samhoud. Geheel in de traditie van Kotter & Cohen, inspirerende auteurs van ‘The Heart of Change’, werd aangekondigd dat wij, specialisten in change, in januari naar Amerika vliegen om het historische moment van de inauguratie van Barack Obama van dichtbij mee te maken, te zien en te voelen. Het was de aankondiging van een wel heel bijzonder proces van see, feel and change!
Doorbrekend, inspirerend, verbindend!
De belofte aan klanten en aan onszelf is dat &Samhoud doorbrekend, inspirerend en verbindend is. Joop Alberda: ‘&Samhoud is vooral heel goed in richting, executie en verbinding:
- richting door middel van het ontwikkelen en implementeren van visie en strategie
- verbinding omdat de mens centraal staat en de basis is van alle verandering.
- executie vanwege het zeer gedetailleerd en goed getimed leveren van resultaten
Overigens vind ik dat Obama heel sterk is in het geven van richting, in executie en in verbinding. Wat betreft dat laatste wil ik nog toevoegen dat Obama zich niet alleen heel goed kan verbinden met de buitenwereld, al dan niet met behulp van de techniek, een grote kracht van hem is zijn verbinding naar binnen toe. Met zijn bureau, met zijn achterban. Zijn mensen voelen zich heel sterk met hem verbonden. En dat geeft hem een enorme kracht.’
