&samhoud blog

De pot verwijt de ketel, vertrouwen is op alle fronten zoek!

Posted in Financiele crisis by salemsamhoud on February 11th, 2010

De politiek en media richten hun pijlen op de financiële sector. Commissie De Wit legt momenteel misstanden bloot. Maar uit onderzoek blijkt dat politiek en media nog minder vertrouwen genieten dan de financiële sector. Wanneer wordt voor hen een onderzoekscommissie ingesteld? Oproep aan iedereen die suggesties heeft voor zo’n commissie!

De gevolgen van de kredietcrisis wegen zwaar op de dagelijkse gang van zaken van vele huishoudens, bedrijven en instellingen. Dankzij de Commissie De Wit komt veel van het onrecht dat Nederlanders is aangedaan boven tafel. Belangrijkste verwijt: het beschamen van het vertrouwen dat mensen stelden in hun financiële dienstverlener. De politiek slijpt de messen, de media doen gretig verslag en de burgers? Die halen massaal de broekriem aan. Het vertrouwen in banken en verzekeraars is inderdaad flink gedaald. Recent onderzoek onder klanten van banken en verzekeraars toont een beeld van een paard dat wegrent, met op zijn rug de voorraad vertrouwen. Maar hetzelfde onderzoek toont aan dat het paard niet alleen bepakt is met het vertrouwen van banken en verzekeraars, maar ook met het vertrouwen van burgers in politiek en media.

Laten we de cijfers er eens bij halen. Uit een onderzoek onder 2000 klanten van banken en verzekeraars, uitgevoerd in december 2009 in opdracht van adviesbureau &samhoud, blijkt dat 65% van hen vertrouwen heeft in eigen bank of verzekeraar. 36% van de respondenten heeft vertrouwen in de Nederlandse economie. 43% heeft vertrouwen in overheidsinstellingen die een dienst verlenen aan burgers. Slechts 15% van de respondenten heeft vertrouwen in de financiële sector in het algemeen. Resultaten die uitnodigen om de financiële wereld eens flink aan de tand te voelen. Het onderzoek heeft echter nog een staartje. Nadere bestudering laat zien dat de media slechts 14% van het vertrouwen van de 2000 respondenten geniet. De politiek scoort nog lager: 13%.

Waar alle ogen gericht zijn op financiële dienstverleners, blijkt uit dit onderzoek dat er veel meer instanties en instellingen zijn die onze onderzoekende blikken verdienen. Naast de financiële reuzen zijn met name de politiek en de media een groot gedeelte van het vertrouwen van hun publiek verloren. En laat het nu net deze instituten zijn die veelvuldig mening en oordeel uitvergroten. Maar zijn zij niet net zo afhankelijk van het in hun gestelde vertrouwen? Hun wijzende vingers richting banken en verzekeraars kunnen we gerust categoriseren onder de noemer ‘de pot verwijt de ketel’. Wordt het niet eens tijd dat, na de ketel, nu ook de pot eens wordt gehoord door een onderzoekscommissie, laten we zeggen de Commissie Vertrouwenscrisis?

Relatief gezien hebben mensen nog altijd een behoorlijk vertrouwen in hun eigen bank of verzekeraar. En de financiële sector in het algemeen doet het weliswaar slecht, maar politiek en media respectievelijk beleidsbepalers en gezichtsbepalers, scoren nog slechter. Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten. Balkenende begon zo voortvarend met het vragen van aandacht voor normen en waarden, maar hij heeft het niet afgemaakt. Zijn geloofwaardigheid kalft af, van banaliteiten als het niet sneeuwvrij maken van zijn stoep in Capelle aan de IJssel tot zijn onhandige reactie op het rapport van de Commissie Davids.

Vertrouwen is momenteel ver te zoeken. Iedereen wijst naar elkaar. Slechts 1 op de 2 mensen heeft vertrouwen in de ander. Zolang mensen blijven wijzen en niet naar zichzelf durven te kijken, zal de vertrouwenscrisis blijven bestaan. Hoeveel mensen hebben vertrouwen in zichzelf? Uit de bankwereld zijn inmiddels enkele excuses gekomen. Er rolt hier en daar zelfs een kop. Maar nogmaals, wat gebeurt er met de politiek en de media? Zij zijn net zo goed afhankelijk van het vertrouwen van respectievelijk de burger en de kijker.

Het gekrakeel moet stoppen, de wijzende vingers moeten naar beneden, partijen die met polariseren menen grote winst te behalen in de ontstane commotie, moeten hun verantwoordelijkheid nemen. Als politiek en media het vertrouwen terug willen, zullen ze aan zichzelf moeten werken. Ze zullen zich meer moeten verbinden: met zichzelf, dat vergroot het zelfinzicht, en met anderen. Alleen van daaruit kan vertrouwen groeien. Laten we daar met politiek, media, overheden, financiële dienstverleners en burgers onze energie in steken: Together we build a brighter future! 

Oproep!

Een onderzoekscommissie die het vertrouwen in Politiek en Media nader gaat onderzoeken.

Wie zou daar in plaats kunnen nemen? Hebt u suggesties? Laat het ons weten en reageer!

Share and Enjoy:
  • Print
  • Facebook
  • Twitter
  • email
  • bertjanvandermieden

    Als specialist in vertrouwensmanagement en sinds 1992 daarin werkzaam zijnde kan ik het niet alleen onderschrijven, maar tracht ik door het schrijven van een boek en artikelen, het coachen van individuen en het trainen van groepen en door inspiratiediners het herstel van vertrouwen te bevorderen. Politici zijn hierbij nogmaals van harte uitgenodigd. Hoe beter men leert luisteren naar zichzelf en naar de ander, des te meer kans is er op (herstel van) vertrouwen. Dat zijn de basisvoorwaarden voor het vergroten van invloed.

    Voor wat de politici en de media betreft: Wie niet luisteren wil zal het voelen, want de kiezers blijven thuis of lopen weg. Met de media zal het niet veel beter gaan. Burgers kiezen steeds meer zelf en komen via internet wel aan hun informatie en informeren elkaar o.a. via weblogs en Twitter. Zie http://www.bertjanvandermieden.nl. Overweeg het eens! De media hebben er baat bij als hun macht wordt ingeperkt. Dan scheidt zich het kaf van het koren.
    Een onderzoekscommissie is een goed idee. Ik stel mijn kennis en ervaring graag beschikbaar.

    Bert-Jan van der Mieden.

  • gastondorren

    Het lijkt me nuttig om bij politiek en media hetzelfde onderscheid te maken als bij de financiële sector, door vragen te stellen als: heeft u vertrouwen in de partij waar u op stemt, de krant die u leest, de zender of omroep waar u bij voorkeur op afstemt? Als ik naar mezelf kijk (hoog opgeleid, gematigd links), bespeur ik een groot wantrouwen in de meeste media, maar een veel groter vertrouwen in mijn eigen dagblad. Ook in de politiek sla ik de partij van mijn voorkeur vele malen hoger aan dan alle andere – waarschijnlijk enigszins irrationeel, maar het is zo. Zou dit voor meer mensen kunnen gelden?